Geçtiğimiz Cuma günü Kastamonu Üniversitesi’nde dış paydaş toplantısı yapıldı. Rektörlük makamının çağrısıyla gerçekleşen bu buluşma, üniversite ile şehir arasında köprü kurma amacını taşıyordu. En azından davet metninde öyle yazıyordu.
Toplantı, Senato Salonu’nda yapıldı ama atmosfer sanki İl Genel Meclisi Salonu’na aitti. Masaların etrafında toplananlar arasında ilin önde gelen iş insanları, STK temsilcileri ve tabii ki üniversite yönetimi vardı. Gündem mi? Elbette “üniversiteden beklentilerdi.” Ama o beklentiler bir türlü lafın içine giremedi. Girse de ya arada kaynadı ya da usulen geçildi.
Toplantının daha ilk dakikalarında konu döndü dolaştı, ilin sorunlarına geldi. Ardından genç işsizliğine, sonra ulaşım ağına… Hatta zaman zaman sağlık yatırımlarına da uğranıldı. Arada bir “üniversite” kelimesi telaffuz edildi ama daha çok nezaketen, konuşmanın başında ya da sonunda—şöyle bir selam çakılır gibi.
Rektörlük, elinden gelen misafirperverliği gösterdi, salon da oldukça nezihti. Katılımcılar birbirini dikkatle dinledi. Ama bir eksik vardı: Konu. O da üniversiteydi. Şehir, üniversiteden ne bekliyor? Hangi alanlarda katkı bekleniyor? Hangi iş birlikleri öneriliyor? Hangi kaynaklar birleştirilebilir? Bu sorular havada kaldı. Hatta net olarak sorular soruldu. “Üniversite olarak bizden ne bekliyorsunuz? “Yanıtlar flu kaldı. Birkaç konuşmacı gerçekten hazırlanmış gelmişti. Notlar alınmış ne istendiği belliydi. Ama o kadar…
Toplantının sonunda herkes birbirine “çok verimli geçti” dedi. Zaten bu ülkede bir toplantının verimsiz geçtiğini kimse söylemez. Hele ki içinden çıkılamadıysa, anlaşılmadıysa ya da karar alınamadıysa—emin olun, o toplantı kesinlikle çok verimli geçmiştir!
O gün orada Kastamonu Üniversitesi adına bir fırsat daha kaçtı. Ama en azından bir şey kazanıldı: Üniversitenin salonları ne kadar güzel ve klimaları ne kadar iyi çalışıyor, bir kez daha görülmüş oldu.
Üniversite–şehir iş birliği adına yapılan toplantı, beklentilerin değil sorunların konuşulduğu bir meclis oturumuna dönüştü. Gerçekte konuşması gerekenler konuşmadı. Kimileri neden sessiz kaldı bilinmez….Gündemde üniversite vardı ama bir türlü söze giremedi. Öte yandan bu toplantının en büyük faydası “şehrin üniversiteden ne beklediğinin görülmesi” oldu. Net olan bir şey var ki aşure çok beğenildi……
Afiyet olsun
