Yazılarıma bir giriş yazısıyla başlamak isterdim ama, gözümüzün önünde devam eden soykırımı, gördükce esas sızımız, kederimiz Gazze’yi ele almak kalbime bir görev olarak yüklendi.
Göz göre göre yapılan soykırıma bağırsak da sokaklarda meydanlarda protestolar yapsak da gemiler kaldırsak da umudu kesmeden dualar etsek de orada bir gerçek var….
Orada savaş var orada gözyaşı var orada açlık var orada susuzluk var orada bir yaşam mücadelesi var..
Devlet erkanı üzerine düşen görevi yapmalı, “evet zaten devletimiz yapılması gerekeni yapacaktır” deniliyor da kınamadan öte yapamadığız gerçekleri hiç dile getirmiyoruz. İçimiz sızlarken biz müslümanlar da üzerimize düşeni ne kadar yapıyoruz kendimizi sorgulamamız gerekiyor.
Orada olan katliamı bütün dünya ruhsuzca seyrediyor, müslüman olmayan halkları bir nebze anlayabiliyorum ama, biz müslümanlara neler oluyor? Bir katliam bir soykırım var, BİZ NEREDEYİZ EY MÜSLÜMANLAR. Tamam anladık bombaların önüne siper olamıyoruz, ruhen hazır değiliz, peki orada göz göre göre açlıktan ölen insanlara bir ekmeğimiz de mi yok.
Evet efendim petrollerimiz, fabrikalarımız var, şahlarımız var, krallarımız, başkanlarımız var, soruyorum neredesiniz !!!
Tamam. peki biz neredeyiz, onlar dururken bana mı kaldı dememeli içimiz sızlıyorsa ..İnsan olanın içi zaten sızlamalıdır. Yapılması gereken yapılmalıdır.
Yapılması gereken sadece dua ile mi olmalı? Biz müslümanlar ne zaman bize verilen narkozun etkisinden kurtulup ayılmaya yol alamaya başlayacağız İlahi Kelimetullah yolunda.
O yapsın, bu yapısını bırakıp, bizler kendimizi hesaba çekip, neler yapabilirim mi düşünmemiz ve harekete geçmemiz gerekmez mi?
Açlıkla mücadele eden, bir lokma ekmek için ağlayan, bir avuç un için toprakları avuçlayan o insanlara, kafeteryalarda oturup yüzlerce TL’yi bir kahveye öderken keyfimizce, o kahvenin yanında yiyeceğiniz tatlının parasını, bu müslüman kardeşlerimize yollayabilirsek, az da olsa bir katkı sunmuş olacağız. Gazze’ye bu noktada yardım eden destek olan kurum ve kuruluşlar var, dernekler var. En azından Kahveyi içtikten sonra, keyf niyetine tatacağımız tatlının parasını Gazze’deki aç kardeşlerimizle paylaşmalıyız. Yani bizlere çok iş düşüyor, ama biz en azını yapsak bile bir yerden başlamış olacağız.
Bir ekmekten ne çıkar demeyin, o ekmek gün gelir başınıza gelecek bir belanın önüne geçer, bir hastalığınıza şifa olur, bir derdinize derman olur, ah şunu da çok istiyorum dediğiniz bir duamız kabul olur, aydınlık olur, sadece bu dünya ile kalmaz, ahirette cehenneme perde olur, kapı olur, bir ekmek, bu dünyanızı da ahiretinizi de iyileştirir.
Gazze’de açlık var!!! Gazze’de bir savaş var!!! Gazze’ de soykırım var!!!
Üst erkanlar, Zenginlerin lobileri yapacağınızı yapın, yapamazsanız bir gün mutlaka kendi vicdanınızla yüzleşeceksiniz. Hesap günü gelirse, geç kalmış olacaksınız.
Biz kendi vicdanımıza bakıp, ona göre hemen şimdi hareket etmeliyiz, bir ekmek çok şey ifade eder. Vesselam.
Cemile GÖZEN
